گامی در مسیر امنیت غذایی؛ افتتاح دو گلخانه در خنداب و کاهش وابستگی به واردات
افتتاح دو واحد گلخانهای در شهرستان خنداب را میتوان اقدامی مؤثر در مسیر خودکفایی و تقویت امنیت غذایی کشور ارزیابی کرد. این پروژهها که هر یک با سرمایهگذاری ۱۵ میلیارد تومانی راهاندازی شدهاند، گامی در جهت جبران شکاف عمیق سرمایهگذاری در کشاورزی است؛ شکافی که باعث شده سهم این بخش از کل سرمایهگذاری کشور به کمتر از ۳ درصد برسد .
به گزارش روابط عمومی سازمان جهادکشاورزی استان مرکزی،این دو واحد گلخانهای با مساحت ۵۶۴۴ متر مربع، سالانه ظرفیت تولید ۱۸۰ تن محصول را دارند.
این میزان تولید در شرایطی محقق میشود که متوسط عملکرد در گلخانهها تا ۱۰ برابر فضای باز است و مصرف آب به شکل چشمگیری کاهش مییابد . با توجه به کاهش ۵۰ درصدی آب اختصاصیافته به بخش کشاورزی در سالهای اخیر ، توسعه چنین پروژههایی تنها راه عبور از چالش کمآبی و تداوم تولید است.
کاهش وابستگی به واردات؛ از شعار تا عمل اهمیت این پروژه زمانی روشنتر میشود که به آمار وابستگی کشور به واردات نهادههای کشاورزی نگاه کنیم. در حالی که ایران در تولید برخی محصولات نهایی به خودکفایی بالای ۹۰ درصد رسیده است، در حوزه نهادههای اساسی مانند ذرت با خودکفایی کمتر از ۱۰ درصد و دانههای روغنی با ۵ تا ۶ درصد مواجهیم .
این وابستگی، سالانه ۱۲ تا ۱۶ میلیارد دلار ارز برای واردات کالاهای اساسی از کشور خارج میکند .
افزایش تولید در گلخانههای کشور که بر اساس برنامه هفتم توسعه باید از ۳.۵ میلیون تن کنونی به ۱۰ میلیون تن برسد ، میتواند بخشی از این وابستگی را کاهش دهد. هر تن محصول تولیدشده در داخل، معادل صرفهجویی ارزی و کاهش فشار بر بازار ارز است. اشتغال پایدار و رونق تولید این پروژهها برای ۷ نفر اشتغال مستقیم و ۳۰ نفر اشتغال غیرمستقیم ایجاد کردهاند.
این آمار در حالی ثبت میشود که سهم بخش کشاورزی از اشتغال کشور بیش از ۲۵ درصد است و توسعه گلخانهها میتواند این سهم را با بهرهوری بالاتر همراه کند. تجربه نشان داده به ازای هر هکتار گلخانه، حدود ۱۰ نفر مشغول به کار میشوند که نسبت به کشت سنتی، اشتغالزایی بسیار بیشتری دارد.
همسویی با سیاستهای کلان توسعه گلخانهها از سیاستهای راهبردی وزارت جهاد کشاورزی و برنامه هفتم توسعه است . بر اساس این سیاستها، سطح گلخانههای کشور باید از ۲۳ هزار هکتار کنونی به ۱۰۰ هزار هکتار افزایش یابد . پروژههای کوچکمقیاس مانند آنچه در خنداب افتتاح شده، مصداق عینی تحقق این سیاست و حرکت به سمت کشاورزی دانشبنیان و بهرهور است.
در شرایطی که تراز تجاری کشاورزی کشور در سال گذشته منفی ۸ تا ۱۱ میلیارد دلار بوده است ، هر گام در جهت افزایش تولید داخل، گامی به سوی مثبت شدن این تراز و کاهش وابستگی به واردات محسوب میشود. امنیت غذایی امروز نه فقط یک مسئله اقتصادی، که مؤلفهای از امنیت ملی و تابآوری کشور در شرایط بحران است .
این دو واحد گلخانهای با مساحت ۵۶۴۴ متر مربع، سالانه ظرفیت تولید ۱۸۰ تن محصول را دارند. این میزان تولید در شرایطی محقق میشود که متوسط عملکرد در گلخانهها تا ۱۰ برابر فضای باز است و مصرف آب به شکل چشمگیری کاهش مییابد .
با توجه به کاهش ۵۰ درصدی آب اختصاصیافته به بخش کشاورزی در سالهای اخیر ، توسعه چنین پروژههایی تنها راه عبور از چالش کمآبی و تداوم تولید است. کاهش وابستگی به واردات؛ از شعار تا عمل اهمیت این پروژه زمانی روشنتر میشود که به آمار وابستگی کشور به واردات نهادههای کشاورزی نگاه کنیم.
در حالی که ایران در تولید برخی محصولات نهایی به خودکفایی بالای ۹۰ درصد رسیده است، در حوزه نهادههای اساسی مانند ذرت با خودکفایی کمتر از ۱۰ درصد و دانههای روغنی با ۵ تا ۶ درصد مواجهیم . این وابستگی، سالانه ۱۲ تا ۱۶ میلیارد دلار ارز برای واردات کالاهای اساسی از کشور خارج میکند .
افزایش تولید در گلخانههای کشور که بر اساس برنامه هفتم توسعه باید از ۳.۵ میلیون تن کنونی به ۱۰ میلیون تن برسد ، میتواند بخشی از این وابستگی را کاهش دهد. هر تن محصول تولیدشده در داخل، معادل صرفهجویی ارزی و کاهش فشار بر بازار ارز است. اشتغال پایدار و رونق تولید این پروژهها برای ۷ نفر اشتغال مستقیم و ۳۰ نفر اشتغال غیرمستقیم ایجاد کردهاند. این آمار در حالی ثبت میشود که سهم بخش کشاورزی از اشتغال کشور بیش از ۲۵ درصد است و توسعه گلخانهها میتواند این سهم را با بهرهوری بالاتر همراه کند. تجربه نشان داده به ازای هر هکتار گلخانه، حدود ۱۰ نفر مشغول به کار میشوند که نسبت به کشت سنتی، اشتغالزایی بسیار بیشتری دارد.
همسویی با سیاستهای کلان توسعه گلخانهها از سیاستهای راهبردی وزارت جهاد کشاورزی و برنامه هفتم توسعه است .بر اساس این سیاستها، سطح گلخانههای کشور باید از ۲۳ هزار هکتار کنونی به ۱۰۰ هزار هکتار افزایش یابد . پروژههای کوچکمقیاس مانند آنچه در خنداب افتتاح شده، مصداق عینی تحقق این سیاست و حرکت به سمت کشاورزی دانشبنیان و بهرهور است. در شرایطی که تراز تجاری کشاورزی کشور در سال گذشته منفی ۸ تا ۱۱ میلیارد دلار بوده است ، هر گام در جهت افزایش تولید داخل، گامی به سوی مثبت شدن این تراز و کاهش وابستگی به واردات محسوب میشود. امنیت غذایی امروز نه فقط یک مسئله اقتصادی، که مؤلفهای از امنیت ملی و تابآوری کشور در شرایط بحران است .
نظر دهید